خوش آمدی ای مهربان

به سوی من

به سوی این دیار

به سوی کلبه ای سیاه

با عالمی خیال !

حال که آمدی بمان

بمان کنار من

تا شب سیاه من سحر شود

تا ببینم آن سپیده و طلوع

که از پشت چشمان تو

می شود شروع

کمی بمان !

قطره اشکی بزار

برای یادگار

برای فردای ما

برای آن روز که می کنم از تو یاد

یا برای دیدنت می کشم انتظار

بمان و بامن از مهر بگو !

از آسمان آبی و ابر سپید

از آن همه ستاره و کهکشان

که هر شب تو را می کنند نگاه!

برایم از دوستی و خاطرات

از رنگ نیلگون ماه

از عطر یاس و مریمت بگو

لحظه ای بمان و دوستم بدار

کنار گونه ام بوسه ای بکار

درون گوش من جمله ای بزار

جمله ای شبیه این :

دوست دارمت تا ابد !

نه نگو شکسته ایم و مرده ایم

به جای زندگی همیشه خفته ایم

همچو دنیایمان سیاه گشته ایم

به سرنوشت شوممان دچار

گشته ایم !

ساعتی بمان تا بگویم از حال خویش

از آن همه جفای روزگار

از این و اون و دوستان

از هر که آمد و نماند

از آن که آمد و دلم شکست

و چشم من به انتظارش نشست

روزهای روز

سال های سال

رفت و دیگرم برنگشت

فکر قلب شکسته مرا نکرد

تو آمدی ... بمان !

تا کمی شادتر شوم

تا صدای عشق را بشنوم

تا تمام دیوارها بشکنم

حال که آمدی کمی بیشتر بمان

ای مهربان !

بمان و قطره اشکی بزار !

........................

من جوجو هستم...
متولد 1 اسفند 65 .
تو این وبلاگ فقط نوشته های خودم رو می نویسم .
اگه دوست داشتی لطف کن و یه قطره اشک برام بزار.
شعر بالا رو هم برای همه شما دوستای خوبم که
می آین و بهم سر می زنین نوشتم .
در ضمن :
من در این تاریکی به دنبال کسی هستم که شعر هایم را بخواند و مرا بفهمد.
شاید آن کس تو باشی ...